حمد تو؛کمال من1
51 بازدید
تاریخ ارائه : 3/27/2013 10:50:00 PM
موضوع: الهیات و معارف اسلامی

اَلحَمدُلله

 معبودا! حمد تو؛ کمال ماست؛ چه! شاگرد مدح استاد می کند تا از مقام و شخصیت او بهره ای یابد. معبودا! تو از همه سزاوارتر بحمدی پس بهره بردن از تو شایسته­ تر. معبودا! تو  خود گفته ای که اینگونه­ ای؛ پرده­ پوش عیوبی«یَا سَتَّارَ العُیُوب»، بهترین آمرزنده ذنوبی«یَا خَیرَ الغَافِرِین»، شنونده درد و دلهایی«یَا سَامِعَ الشَّکَایَا» پناه اهل عصیان و رانده شدگانی «یَا مَلجَأ العَاصِین» «یَا مَلجَأ‌ کُلِّ مَطرُود» بهترین کسی هستی که خلق به او شوق و رغبت دارند «یَا خَیرَ المَرغُوبِین»[1] تو کسی هستی که نه تنها مومنین به تو می نازند بلکه مخطئین نیز باید به تو افتخار کنند «یَا مَن فِی عَفوِهِ یَطمَعُ الخَاطِئُون»تو کریمتر از آنی که دست پرورده خود را ضایع و بی آبرو گردانی « اَنتَ أَکرَمُ مِن أَن تُضَیِّعَ مَن رَبَّیتَه»[2] تو همیشه رو به بنده ات داری حتی اگر او پشت به تو، رو به سوی غیر تو آرد، او را در حال گناه به عفو خویش می خوانی و با کرم خویش می پوشانی! «و تَمَثَّل فِی حَالِ تَوَلَّیکَ عَنهُ اِقبَالَهُ عَلَیکَ، یَدعُوکَ اِلی عَفوِهِ، و یَتَغَمَّدُکَ بِفَضلِهِ، و أَنتَ مُتَوَلِّ عَنهُ اِلی غَیرِهِ»[3]. تو طبیب، روشنی بخش و انیس دلهایی.

معبودا! مرا از محبت و فضایل سرشارت سیراب گردان تا معلمی چون تو باشم معلمی چون حبیب و خلیل تو باشم تا در راه تو باشم و گرنه چه سودی نصیب من شود از حمد تو گفتن؛ که جز لقلقه ای در زبان نباشد! و بدا به حال شاگرد من که باید از رفتار من درس گیرد! پس معبودا!  «الحمد...» را در جوارح و جوانح من ساری و جاری ساز!


[1] . مفاتیح الجنان/دعای جوش کبیر.

[2] . مفاتیح الجنان/ دعای کمیل.

[3] .نهج البلاغه/خ223.