آیا...
23 بازدید
تاریخ ارائه : 5/17/2014 8:18:00 AM
موضوع: الهیات و معارف اسلامی

1. آیا روش ما در تبلیغ و انتقال مفاهیم دینی و اعتقادی به مخاطبان از دوران مدرسه راهنمایی تا اتمام دانشگاه مناسب است؟ آیا در این مسیر ملاک اول در ارزیابی، حافظه و حفظیات دانش آموز نیست؟ آیا در نگاه ما نحوه ارائه مطالب و کسب نمره توسط مخاطب مهمتر است یا میزان تأثیر واقعی و عملی معارف بر روی مخاطبین؟

2. آیا مهمترین عامل دین گریزی جوانان و مخاطبان ما، ملاک های ما در ارائه و چگونگی ارزیابی ها نیست؟ آیا برای یک دانش آموز و دانشجو حفظ کردن و یادگیری مطالبی مانند درس فیزیک و معارف دین و اعتقادی تأثیر یکسانی در تکامل او دارد؟ آیا در هر صورت حفظ و یادگیری معارف دینی سبب پذیرش و کمال مخاطب می شود؟ اگر نه، پس چرا باید هدف و نحوه ارزیابی دروس در وهله اول مانند سایر دروس تخصصی باشد؟ آیا ما مسیر خطرناکی در بی رغبت کردن مخاطبان به مسایل دینی و اعتقادی برنگزیده ایم؟

3. آیا دانشجویی که نمره دروس معارف را بیشتر بیاورد ایمانش قوی تر است و به ترتیب با پایین آمدن نمره ها ایمان ها ضعیفتر می شود؟ اگر جواب منفی است آیا بعضی از مبانی، افکار و روشها نباید اصلاح شود؟

4. آیا مخاطبان ما دروس معارف را برای نمره تعلیم می بینند یا برای ایجاد اعتقاد و کاربرد آن در زندگی؟ اگر بیشتر برای نمره است آیا مهمترین دلیل آن نوع نگاه ما به نحوه تدریس این معارف نیست؟

پیشنهاد می گردد ما (اعم از مسولین مربوطه و اساتید محترم )مسیری را طی کنیم که دروس معارف و استاد آن در ذهن مخاطب از جایگاه ویژه و کاربردی برخوردار گردد.فتأمل